Ekologia

Pierwotnym źródłem siarki w przyrodzie są wietrzejące skały zawierające np. piryt lub chalkopiryt (FeS2). W dzisiejszych czasach powstało dodatkowe źródło siarki wprowadzanych do atmosfery podczas spalania węgla i ropy, podczas emisji wulkanów i spalania organicznych związków siarki. Związki siarki występujące w glebie przenikają do roślin w których siarka wchodzi w skład niektórych aminokwasów. Rozkładające się szczątki roślin stanowią dodatkowe źródło siarki w glebie. W fazach rozkładu, który prowadzi przez utlenianie siarkowodoru lub siarki mineralnej do siarczanu uczestniczą kolejno wyspecjalizowane bakterie. Siarczanu przenikają do korzeni roślin.

Fosfor jest składnikiem cytoplazmy. Krąży on w obrębie łańcuchów troficznych, gromadząc się w szczątkach organizmów. Uwalniany jest z nich pod wpływem działalności destnientów – organiczne związki fosforu przekształcone są w fosforany te z kolei przenikają przez korzenie do roślin. W przyrodzie fosfor występuje w postaci fosforanów w skałach różnego pochodzenia. Fosforany te ulegają wymywaniu i trafiają do gleby gdzie stają się dostępne dla roślin. Znaczne ilości fosforanów wypadają z obiegu, przenikając do mórz, gdzie tworzą osady i do słodkowodnych zbiorników, w których przyśpieszają procesy eutrofizacji.